عبد الجواد الكليدار ( مترجم : مسلم صاحبى )

140

تاريخ كربلا وحائر الحسين ( ع ) ( تاريخ كربلا و حائر حسينى ) ( فارسى )

رفتار خصمانه و سوگند مكّرر و بگومگو كه ايمان مؤمن را از بين مىبرد . اگر چنين كردى ، حجّ و عمره‌ات كامل خواهد شد و به واسطهء هزينه‌هاى سفر و دورى از خانوادهء خود و ميل و رغبت در آنچه بدان مايل و راغب شده‌اى ، شايسته و سزاوار آن خواهى گشت كه به فضل پروردگار با برخوردارى از رحمت و مغفرت باز گردى . « 1 » همچنين به امام صادق ( ع ) ، خبر رسيد كه گروهى از زائران حائر مقدس در آنجا منزل مىكنند و چند شبانه‌روز مىمانند و در نتيجه زائران تازه وارد را در مضيقه و تنگنا قرار مىدهند . لذا حضرت دستور دادند كه زائران در حائر نمانند و بعد از زيارت حائر و درخواست حاجت‌هاى خود ، از آنجا خارج شوند . چنان‌كه على بن حكم از امام صادق ( ع ) ، نقل كرده كه فرمود : هنگامى كه خواستى ، امام حسين ( ع ) را زيارت كنى ، رنجور و غمگين و دل‌تنگ و پريشان و غبار آلوده ، آن حضرت را زيارت كن . چه اينكه امام حسين ( ع ) با حُزن و اندوه و دل‌تنگى و پريشانى و غبار آلوده و گرسنه و تشنه ، كشته شد . سپس حاجات خود را درخواست نموده ، بازگرد و آنجا را وطن خود قرار مده . « 2 » با صدور اين قبيل اخبار و روايات كه از نيروى قانون‌گذارى آسمانى برخوردار است ، امام صادق ( ع ) امور حائر مقدس را به بهترين وجه ، سر و سامان داد . آن حضرت در دوران امامت نسبتاً طولانى خود ، از سال 114 تا سال 148 هجرى كه مدّت 35 سال طول كشيد ، توجّه عميق خود را به حائر و نظم و سامان بخشيدن به شئون مختلف و اوضاع و احوال آن ، معطوف داشت ؛ چه در مدينه يا كوفه بود ، يا در خود حائر به سر مىبرد . زيرا در تمام اين مدّت ، آشكارا و با هر وسيله ممكن با جوّ

--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . همان ، ص 131 ، شماره 3 .